Winter's coming

"มังสวิรัติถอยไป ใครกินเนื้อจงเร่เข้ามา" ภาพจาก readery.co "เมนูคนบาป จานโปรดสำหรับคนใจร้าย (Eat It If You Want)" แปลจากต้นฉบับภาษาฝรั่งเศสเรื่อง Mangez-le si vous voulez ผู้เขียน: Jean Teulè ผู้แปล: ปิยสุดา ม้าไว, ฐนวิชณ์ ไกรเพิ่ม ฟรีฟอร์มสนพ., พิมพ์ครั้งแรก, เมษายน 2554           " เมนูคนบาป - จานโปรดสำหรับคนใจร้าย (Eat It If You Want) " ผลงานอีกเรื่องของฌอง เติลเล่ ผู้เขียน  ร้านชำสำหรับคนอยากตาย (Suicide Shop)  ในเล่มนี้ความสยองเพิ่มขึ้นหลายเท่า           อแลง เดอ โมเนส ผู้ช่วยของนายกเทศมนตรีแห่งโบซักเป็นชายหนุ่มที่น่าจะเรียกได้ว่าโชคร้ายที่สุดในโลก วันมหาซวยของเขาเกิดขึ้นในวันที่เดินทางไปชมงานประจำปีในเมืองโอตฟาย ด้วยคำพูดของเขาไม่กี่คำ และเพราะความเข้าใจผิดแบบวินาศสันตะโร ชาวบ้านราว 600 คนรุมทำร้ายเขาอย่างโหดร้ายราวกับไม่เคยรู้จักเขามาก่อน ไม่ว่าอแลงจะพยายามขอร้องแค่ไหน หรือเพื่อนที่ยังมีสติไม่กี่คนพยายามจะช่วยเหลือเขาเพียงใด เหล่าชาวบ้านผู้หน้ามืดตามัวก็ไม่หยุดมือ แต่กลับยิ่งบ้าคลั่งกันมากขึ้นเรื่อ...

"สิ่งสำคัญนั้นไม่อาจเห็นได้ด้วยตา" - อองตวน เดอ แซงเตก-ซูปรี, เจ้าชายน้อย (Le Petit Prince) "เจ้าชายน้อย (Le Petit Prince)" ผู้เขียน: อองตวน เดอ แซงเตก-ซูเปรี (เรื่องและภาพประกอบ) ผู้แปล: อำพรรณ โอตระกูล สนพ. บริษัทเรือนปัญญา 2010 จำกัด พิมพ์ครั้งที่ 26 (ฉบับครบรอบ 60 ปี)           อ่านเรื่องนี้จบไปเมื่อสามปีที่แล้ว (จำได้เพราะดูจากแอปฯ timehop) อ่านจบแล้วก็ลืมเรื่องไปหมดละ จนน้องมาขอให้เขียนบล็อกสปอยล์ให้หน่อย ก็เลยไปหยิบมาอ่านใหม่อีกรอบ จนคลอดออกมาเป็นบล็อกสปอยล์เล่าเรื่องตั้งแต่ต้นจนจบ (แบบย่อความแล้วนะ)            ด้วยความที่เล่าเรื่องอย่างเดียวเนื้อหาในบล็อกนั้นก็ยาวมากแล้ว บวกกับไม่อยากไปแทรกอะไรระหว่างเรื่อง เลยแยกบล็อกนี้ออกมาต่างหากเพื่อเขียนถึงบางจุดที่อ่านแล้วประทับใจสักหน่อย และเผื่อว่าอาจจะมีใครอยากอ่านแบบสปอยล์น้อยหน่อยเพื่อตัดสินใจว่าจะหาเจ้าชายน้อยมาอ่าน หรือคนที่ยังไม่คิดจะอ่านอาจจะอยากเปลี่ยนใจไปลองอ่านดู           เจ้าชายน้อยคือบันทึกเรื่องราวการพบกันของผู้เขียน กับเด็กช...

"เราเสี่ยงต่อการร้องไห้เมื่อเราปล่อยตัวให้สร้างความสัมพันธ์ขึ้นมา" - อองตวน เดอ แซงเตก-ซูปรี, เจ้าชายน้อย (Le Petit Prince) "เจ้าชายน้อย (Le Petit Prince)" ผู้เขียน: อองตวน เดอ แซงเตก-ซูเปรี (เรื่องและภาพประกอบ) ผู้แปล: อำพรรณ โอตระกูล สนพ. บริษัทเรือนปัญญา 2010 จำกัด พิมพ์ครั้งที่ 26 (ฉบับครบรอบ 60 ปี)           บล็อกนี้เขียนขึ้นตามคำเรียกร้องของน้องคนหนึ่ง นางขอให้เขียนให้อ่านแบบสปอยล์เต็มที่ อันตัวเรานี้ทั้งสวยและใจดีจึงทำเพื่อน้องสักครั้ง #ความสวยให้ห้ามั่นหน้าให้สิบ เพราะฉะนั้นหากท่านหลงเข้ามาอ่านบล็อกนี้โดยบังเอิญ และไม่อยากถูกสปอยล์ล่ะก็ ขอให้หยุดอ่านแต่เพียงตรงนี้นะคะ จากนี้ไปคือเล่าเรื่องจนถึงตอนจบเลยค่ะ           เรื่องเล่าโดยใช้สรรพนามบุรุษที่ 1 ขอใช้คำเรียกแทนคนเล่าว่าผู้เขียนละกันนะ ผู้เขียนตัดสินใจเรียบเรียง และเริ่มวาดรูปใหม่อีกครั้งเพื่อบันทึกเรื่องราวเมื่อครั้งที่เขาเคยเจอเจ้าชายน้อยเมื่อ 6 ปีก่อน เพราะเขาอยากจะจดจำเพื่อนคนสำคัญคนนี้ไว้ " เป็นเรื่องน่าสลดใจมาก ถ้าเราลืมเพื่อน ทุกคนไม่ได้มีเพื่อนเสมอไป ถ...