Winter's coming

"คาปูเล็ต, มอนตะคิว ความเกลียดชังให้อะไรพวกเจ้าบ้าง..." - เจ้าชายแห่งเวโรนา (Romeo & Juliet 2013) นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่ตั้งเป้าไว้ว่าจะดูถัดจาก Frozen ดูตย. แล้วชอบพระเอกมาก 555  ที่สำคัญ Ed Westwick เล่นด้วยอ่ะ อร๊ายยยยยย พลาดไม่ได้  แถมหนังยังได้คนเขียนบทจากซีรีส์อังกฤษเรื่องดัง Downton Abbey มาดัดแปลงเขียนบทให้ซะด้วย ภาคนี้ดูรู้เรื่องกว่าภาคที่ป๋าลีโอเล่นเยอะเลยค่ะ (Romeo & Juliet 1996) ภาษาพร่ำรำพันบ้าง  แต่เข้าใจง่ายและอ่านซับทันกว่าบทแบบกลอนในเวอร์ชั่นของป๋า  ในเวอร์ชั่น 2013 นี้ทั้งโรมิโอ และจูเลียตสวย หล่อ สมกันมาก  แต่พ่อเจ้าประคุณโรมิโอของเราออกจาะเป็นพ่อหนุ่มเพ้อไปหน่อยนะ  พี่แกเป็นนักรักพร่ำรำพัน เวิ่นพอตัวทีเดียวค่ะ 55 แต่แหมใจพี่แกโลเลอยู่เหมือนกันนะ ตอนแรกดูเหหมือนจะคลั่งรักแม่สาวโรซาไลด์ (ชื่อนี้เปล่าหว่า) อยู่ดีๆ เจอจูเลียตปุ๊บ ตกหลุมรักปั๊บ ซะงั้นอ่ะ แอบเบ้ปากใส่พี่แกเบาๆ  ตอนแกทำเป็นลืมว่าโรซาไลด์นี่ใครหรา แบบเจอจูเลียตละ คนนี้รักแท้  (น่าตบกะโหลกจริงๆ) พระนางเล่นดีค่ะ ชอบทั้งคู่ ...

"An act of true love will thaw a frozen heart." – Olaf (Frozen, 2013) เดือนธันวาคมนี้มีหนังน่าดูเข้าฉายหลายเรื่อง อย่างเมื่อวันพ่อที่ผ่านมา ก็มี 3 เรื่องน่าดูเข้าพร้อมๆ กัน คือ Frozen, Snowpiercer, และหนังที่สร้างจากบทประพันธ์อมตะของเชคส์เปียร์อย่าง Romeo & Juliet น่าดูน่าชมทั้ง 3 เรื่องเลย และตั้งใจไว้ว่าจะดูทั้ง 3 เรื่องให้ครบ >w< เริ่มที่ Frozen ก่อน เพราะสาขาที่ไปดูได้สะดวกนี่รอบเรื่องนี้น้อยเหลือเกิน  แล้วยิ่งใกล้วันเข้าฉายของหนังฟอร์มยักษ์อย่าง Hobbit 2 (12 ธันวา) ด้วยแล้ว  กลัวว่าเดี๋ยวรอบจะยิ่งโดนเบียดจนหลุดออกจากโรงไปซะก่อนจะทันได้ดู ดูจากตย. แล้ว รับประกันได้เลยว่า Frozen นี่ภาพสวยอลังแน่นอน แถมยังผู้สร้างชุดเดียวกับ Tangled หรือราพันเซลอีก เลยยิ่งทำให้อยากดูเข้าไปใหญ่ เพราะประทับใจกับ Tangled มากๆ ไปดูมาแล้วก็ไม่ผิดหวังเท่าไรนักค่ะสำหรับ Frozen (แต่แอบเสียดายเล็กน้อย เพราะไปไม่ทันดูการ์ตูนพิเศษก่อนเริ่มเรื่อง เป็นเรื่องของ Mickey และ Minny ค่ะ เดาเอาเองว่าน่าจะเพื่อฉลองครบ 100 ปีลุงวอลท์ ดิสนีย์มั้งนะ) หนังภาพสวยจริงๆ ถ้าดู 3D ก็คงตื่...

"อำนาจเป็นสิ่งหอมหวานเสมอ ไม่มีใครรู้ว่าคนเราจะทำอะไรได้บ้างเพื่อให้ได้มันมาครอบครอง" - โพสต์บุ๊กส์ # ม็อกกิ้งเจย์ # TheHungerGames ชื่อเรื่อง: เกมล่าชีวิต (The Hunger Games) ผู้เขียน: ซูซานน์ คอลลินซ์ (Suzanne Collins) ผู้แปล: นรา สุภัคโรจน์ สนพ. โพสต์บุ๊กส์      ตอนแรกไม่คิดจะซื้อชุดนี้มาอ่าน เพราะหนังสือที่มีอยู่นี่ก็อ่านไม่ทันแล้ว เลยกะว่าจะดูหนังอย่างเดียว แต่หลังจากไปดู Catching Fire มา ออกจากโรงปุ๊บ ตรงดิ่งไปคิโนะคุนิยะแล้วซื้อมาทีเดียวยกชุด 3 เล่ม เกมล่าชีวิต, ปีกแห่งไฟ, และม็อกกิ้งเจย์ เพราะอดรนทนไม่ได้อยากรู้เรื่องราวต่อจากนั้น พออ่านแล้วก็ติดค่ะ 3 เล่มอ่านจบภายใน 2 สัปดาห์ เพิ่งอ่านม็อกกิ้งเจย์จบเมื่อวันพ่อที่ผ่านมานี่เอง อ่านรวดเดียว วันเดียวจบ ฟินละ >w<      ใครที่ดูหนัง หรืออ่านมาแล้วก็คงพอจะรู้แล้วว่านิยายไตรภาคเรื่องนี้ดราม่ามาก หนังภาคแรกดูแล้วเครียดเลย นั่นก็คืออีก 1 เหตุผลที่ตอนแรกไม่คิดจะซื้อหนังสือมาอ่าน แต่พอมาภาคสองหนังทำออกมาได้ดี สนุกทีเดียว เรื่องราวหลักๆ จะโฟกัสอยู่ที่น้องหนูแคตนิส เอฟเวอร์ดีน สาวน...

เมื่อวานฤกษ์งามยามดีศุกร์หรรษา ชะแว๊บไปชิมชาบูสไตล์ไต้หวันแถวคลองเตยมาค่ะ  สนนราคาก็ 499++ รายละเอียดเพิ่มเติมดูใน  https://www.facebook.com/fufushabu.tw น้ำซุปมีให้เลือกหลายแบบค่ะ แต่สูตรที่คนพาไปแนะนำว่าต้องลองคือ "น้ำซุปหมาล่า" หม่าล่า คือสมุนไพรจีนอย่างหนึ่งค่ะ รสชาติเผ็ดร้อน ถ้าแบบต้นตำหรับไต้หวันจริงๆ เห็นว่าจะเผ็ดจนปากชา (หม่า แปลว่าชา, ล่า แปลว่ารสเผ็ด รวมกันก็เผ็ดจนปากชาค่ะ ) ในรูปด้านซ้ายคือซุปหม่าล่า ส่วนด้านขวาข้าพเจ้าเลือกเอง ซุปต้มยำ อร่อยมากกกก ใครชอบทานรสจัดแนะนำเลยค่ะ เขาทำอร่อยดี พริกเผ็ดมาก >w< ซุปหม่าล่านี่พี่ที่ไปด้วยกันบอกว่าไม่ควรซดน้ำซุปนะคะ เพราะมันมากกกก ที่ไต้หวันนี่ไขมันจะเคลือบผิวน้ำซุปหมด มองไม่เห็นน้ำเลย สูตรที่ร้านฟู่ฟู่นี่ปรับรสชาติให้อ่อนลงมาเพื่อให้ถูกปากคนไทยค่ะ พี่เขาบอกว่าตอนมาครั้งแรกถึงกับต้องเรียกเจ้าของร้านมาถาม เพราะกินแล้วไม่เหมือนที่ไต้หวัน เจ้าของร้านเขาบอกว่าทำเผ็ดมากไม่ได้ เพราะคนไทยกินแล้วนึกว่าใส่ผงชูรส  (หม่าล่ากินแล้วปากจะชาค่ะ แต่ไม่มีอันตรายนะคะ) พวกของสดที่ร้านมีให้เลือกเยอ...

"ส้มตำหลวงพระบาง หากินได้ที่นี่..." วันนี้พลพรรคยกพลกันไปกินส้มตำหลวงพระบาง แถวสาทร ที่ร้าน "บ้านส้มตำ"  พระเอกของเรา ส้มตำหลวงพระบาง พี่ที่พาไปบอกว่านี่เป็นเมนูแนะนำ แผ่นขาวๆ ที่ดูเหมือนเส้นใหญ่นั่นคือมะละกอค่ะ ตำใส่ปลาร้า (ถ้าไม่กินปลาร้าก็เลือกได้ค่ะว่าไม่ใส่)  มีกากหมูเคียง ร้านนี้ปกติเขาตำรสจัด ถ้าไม่กินเผ็ดก็ต้องระบุไปตอนเลือกเมนูนะคะ รสชาติพอใช้ได้ ออกเค็ม (พอดีสั่งเผ็ดน้อยไป เพราะมีบางคนกินเผ็ดมากไม่ได้) มันเก๋ตรงมะละกอที่เป็นแผ่นๆ เนี่ยล่ะค่ะ กรุบๆ ดี จานนี้จำไม่ได้ว่าตำอะไร (_ _") มะละกอร้านนี้เขาซอยเป็นเส้นหนาค่ะ ดูเหมือนกุ้ยช่ายขาวเนาะ เอ่อ... จำไม่ได้อีกแล้ว แบบว่าไม่ได้เป็นคนสั่ง เป็นตำเส้นหมี่ค่ะ อร่อยดี มะละกอกรุบกรอบ เส้นหมี่ดูดซึมน้ำส้มตำได้ดี ยำสะเดากุ้งสด น้ำยำแซ่บดีค่ะ คนชอบสะเดาไม่ควรพลาด แนะนำให้ลอง จานโปรดดด กุ้งแช่น้ำปลา กุ้งสด ตัวใหญ่ อวบอิ่ม น้ำจิ้มก็แซ่บอยู่ >3< ปลาทอดทานเล่น ทอดมันหัวปลี จานนี้เฉยๆ ลาบเห็ด อร่อยค่ะ >3< ไก่ทอด เมนูนี...

ราเมงรสเด็ด จากเมืองฮกไกโด! วันนี้มีโอกาสแวะไปชิมราเมนที่ร้านซานโตวกะ (ไม่แน่ใจว่าออกเสียงถูกหรือเปล่านะคะ) พิกัดร้านอยู่ที่ CTW ชั้น 6 ฝั่ง Isetan ค่ะ เดินเลยร้านคิโนะคูนิยะไปหน่อย อยู่ซ้ายมือ (น่าจะประมาณร้านที่ 4) อร่อยดีค่ะ ราคากลางๆ อยู่ที่ 200 - 350 บาทโดยประมาณ ราเมงจะมีขนาดชามให้เลือก 3 ขนาด S (100 กว่าบาท), M (230 บาท), และ L (320 บาท) ราคาในวงเล็บนี่โดยประมาณนะคะ แล้วก็มีพวกของทานเล่นอย่าง เกี๊ยวซ่า หมูย่างเสริฟบนเตาถ่าน ฯลฯ มีแบบเป็นเซ็ต ชุดสุดคุ้ม (ชุดครอบครัวจะมีแถมของเล่นด้วยล่ะ) อ่อ มี service charge 10% ด้วยนะคะ ตอนนี้บัตรเครดิตซิตี้แบงค์รับส่วนลด 10% อยู่ค่ะ  (สรุปได้ลดค่าเซอร์วิซชาร์จไป ค่าอาหารจ่ายเต็ม ฮาาาาา) ชุดนี้อลังเว่อ ประมาณ 320 บาท คุ้มมาก (ราเมนเป็นซุปเต้าเจี้ยวรสเผ็ด ต้องเพิ่มอีก 10 บาท) ในถ้วยเป็นข้าวหน้าหมูชาชูมั้ง อร่อยดี หอมๆ ชามนี้ราเมนซุปเกลือ อร่อยมาก (ตอนแรกแอบกลัวว่าจะเค็มแบบเกลือมาเลยเหรอ 555) น้ำซุปข้นกลมกล่อม มีบ๊วยเค็มมาด้วย เส้นออกแข็งหน่อยไม่นิ่มมาก เป็นเส้นกลมเล็กกำลังดี หมูก็นุ่ม หยุ่น หนา ให้ 8.5 เต็ม...

"ถ้าก่อนจะได้เจอกันสองต่อสอง เขาได้อยู่กับเธอขณะที่เธออยู่กั บคนอื่นๆ นานๆ เขาจะจำคนที่เขารักในตัวเธอได้ห รือเปล่า ถ้าเขาได้รู้จักเธอเฉพาะตอนที่เ ธอมีใบหน้าที่ใช้แสดงต่อเพื่อนร่ วมงาน เจ้านายของเธอ ลูกน้องของเธอ ใบหน้านั้นจะทำให้เขาดื่มด่ำและ ปลาบปลื้มหรือเปล่า ต่อคำถามเหล่านี้ เขาไม่มีคำตอบ"  - มิลาน คุนเดอรา  #ตัวตน   #L 'identite ชื่อเรื่อง: ตัวตน (L'identite) ผู้แต่ง: มิลาน คุนเดอรา (Milan Kundera) ผู้แปล: อธิชา มัญชุนากร กาบูล็อง สนพ. กำมะหยี่ (พิมพ์ครั้งที่ 1, 2555)      เคยได้ยิน หรือได้อ่านมาจากที่ไหนสักที่ว่า "ตัวตน" เป็นเพียงสิ่งที่คนเราสมมติขึ้น นั่นเป็นเพราะคนเราต้องการ "บทบาท" เพื่อที่จะมีจุดยืน มีสิ่งยึดเหนี่ยว ไม่ให้เคว้งคว้างกลวงเปล่า เพื่อให้สามารถพูดถึงตัวเองได้อย่างมีความหมาย เพื่อให้ตัวเองเป็นอะไรสักอย่างในสายตาของคนอื่นหรือเปล่า?      ในนิยายเล่มนี้บอกเล่าเรื่องราวของคู่รักชองตาล และฌอง-มารฺค เมื่อฌอง-มารฺคเดินทางไปเยี่ยมเพื่อนเก่าที่ป่วยหนักเจียนตาย ชองตาลตามไปด้วยและรอเขาที่โรงแรมขณะที่เ...